غزل شمارهٔ ۷۰۲

هوش مصنوعی: ای کسی که لباس‌های رنگارنگ به تن داری، با میگساران به صراحت و به شکل مردانه درگیر شو و در میخانه حضور پیدا کن.

هوش مصنوعی: از این دروغ‌ها و تزویرها و نیرنگ‌ها دست بردار و به راست‌گویی و دینداری روی بیاور.

هوش مصنوعی: یا از جمع مردان دین خارج شده و به جمع کافران بپیوند.

هوش مصنوعی: ای ندا دهنده، در دنیا اعلام کن که حقیقت وجود دارد. هنگامی که این حقیقت فاش شد، به مانند کسی که به دار (چوبه‌دار) رفته است، آماده‌ی پذیرش نتایج آن باش.

هوش مصنوعی: اگر در حقیقت کفر و ایمان نیستی، به آنچه که می‌تواند تو را به مقصد برساند، چنگ بزن و در مسیر درست قرار بگیر.

هوش مصنوعی: وقتی که تو در مسجد نیستی، لحظه‌ای هم بدون لباس نیکو و آراسته نزن و خود را در زمره زاهدان و مومنان قرار بده.

هوش مصنوعی: خود را از ناتوانی در اعتقادات و زهد شخصی رهایی بخش و از این دین خالی و بی‌محتوا دوری کن.

هوش مصنوعی: چند وقت در پوشش و حجاب خود باقی خواهی ماند؟ تو می‌توانی به مراتب بالای معرفت و حقیقت دست پیدا کنی.