غزل شمارهٔ ۶۶۸

هوش مصنوعی: من با شراب و کباب خودم را خوشحال کرده‌ام، اما تو به میهمانی من نیامدی.

هوش مصنوعی: من هر دو جهان را ترک کرده‌ام، چرا که وجود من تنها در تو، هم در این جهان و هم در آن جهان، مشهود است.

هوش مصنوعی: در این بید، شاعر به دیگران اشاره می‌کند که در زمینه شعر، در زمان او کسی مانند عطار وجود ندارد. به نوعی او از منحصربه‌فرد بودن خود در دنیای شعر سخن می‌گوید و به اهمیت و ارزش شعر خود اشاره می‌کند.