شمارهٔ ۹۸

هوش مصنوعی: به چشمان سیاه معشوقه‌ام نگاه کن که چقدر به نوشیدن می‌آید و در هنر عاشق‌کشی، زیبایی‌اش چه حیرت‌آور است.

هوش مصنوعی: مژگان او چون تیر و کمان ساخته شده‌اند تا دل عاشقان را به بازی بگیرند. قامت او به قدری دلرباست که هر کسی با دیدن او دلش تیر می‌خورد و از ابروهایش چنان قدرت و جذابیتی ساطع می‌شود که نمی‌توان از آن چشم برداشت.

هوش مصنوعی: او با خون‌ریزی و کشتن دیگران به زندگی خود ادامه می‌دهد و هیچ‌کس جرأت ندارد که به او آسیبی بزند. تا آنجا که بازوی نقره‌ای‌اش به خون کشته‌شدگان رنگین شده است. به دقت به دست‌هایش نگاه کن.

هوش مصنوعی: مانند ماهی که در خون خود غوطه‌ور است، هزاران دل و جان از این دریای عشق بی‌پایان در حال افتادن و غرق شدن هستند. به این صحنه توجه کن.

هوش مصنوعی: به باغبان بگو که در حضور آن سرو بلند زیبا، باید با کمی بی‌توجهی به قامت کوتاه دیگر درختان نگاه کند و از زیبایی آن لذت ببرد.

هوش مصنوعی: تنها من نیستم که به زیبایی‌های او دل بسته‌ام، بلکه هر کسی که دلش را به طرز دلپذیری به او می‌سپرَد، شایسته است به آن گل زیبا توجه کند.

هوش مصنوعی: شخصی فریبنده و چابک در ظلم و ستم است، اما در وفا و صداقت دلش پر از نگرانی است. او در کشتن دوستان خوبش سریع و چابک عمل می‌کند، و باید به دقت به دستانش نگاه کرد.

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که دارای ابرو و زلفی دلربا است. او به حدی زیباست که جلوه‌اش گویی به عبادتگاه‌ها شباهت دارد و نقش‌هایش شبیه به نمادهای مقدس است. در این بین، به نوعی تضاد میان دیانت و کفر نیز اشاره شده و می‌توان به درک عمیق‌تری از توحید و حقیقت در وجود او پی برد.

هوش مصنوعی: ای خوبی مطلق، وجود تو از هر نوع خیال و تصور خالی است. با این حال، با وجود اینکه بارها دچار حیرت و شگفتی شده‌ایم، رازهای وجود تو را باید با نگاه به هستی واقعی تماشا کرد.