شمارهٔ ۱۲۱

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از رخش (اسب) خوشبختی و زیبایی خود یک بار بهره‌مند شوی و از دانش و آگاهی اسما برتری یابی، باید از وضعیت کنونی خود عبور کنی و به مرحله‌ای بالاتر بروی.

هوش مصنوعی: اگر از نفس اماره خود دوری کنی و به دستورات حق عمل نمایی، تمامی موجودات عالم به طاعت و فرمانبری تو خواهند آمد.

هوش مصنوعی: اگر عشق واقعی را از کسی به دست نیاوری، هرچقدر هم که لباس‌های زیبا و ظاهری علم و عبادت داشته باشی، هیچ فایده‌ای نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: در این جهان، وجود حقیقی و باارزش در دل افرادی نهفته است که واقعا خود را بشناسند و قلبشان را محک بزنند.

هوش مصنوعی: در وجود تو چهار بار به نحوی خاص ترکیب شده، به اندازه یک مشت از عناصر زمین و نه مشت از آسمان.

هوش مصنوعی: وقتی که خاک و جان پاک در کنار هم قرار می‌گیرند، روح و روان انسان به جایی فراتر از زینت و نمای ظاهری می‌رود و به عمق حقیقت دست پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: آن مصرع به موضوعی اشاره دارد که تنها فردی که در درون خود هفت ویژگی یا صفات دارد، می‌تواند حقیقت را بیان کند یا نشان دهد. به عبارتی، کسی که با خود رازداری و واقعیت را درک کرده باشد، می‌تواند از خود حرفی بر زبان آورد که نشان‌دهنده حقیقت باشد.

هوش مصنوعی: تلاشت را به کار ببند تا به زیبایی و جذابیت واقعی که فراتر از همه جهان است، نگاه کنی و آن را بیابی؛ چرا که آن زیبایی جاودانه و تسلط یافته است.

هوش مصنوعی: در میان دنیای اعداد و مرتبه‌هایشان، هیچ چیز نمی‌تواند به عمق و رازهای نهفته‌ی غیب چشم بزند.