شمارهٔ ۱۰۴

هوش مصنوعی: صیاد عشق، که اهل هوس است، هرگز نمی‌بیند که شاهین می‌تواند مگس را شکار کند و او را در دام خود بیندازد.

هوش مصنوعی: هیچ منفعت یا نتیجه‌ای در شغل‌ها وجود ندارد و اندیشه‌ها هم حاصلی ندارند. عشق به حقیقت و کارِ درست تنها چیزی است که اهمیت دارد.

هوش مصنوعی: ای محبوب بی‌مهر من، من که همچون ذره‌ای سرگردان و بیچاره‌ام، بدون محبت تو. تو تنها راه نجات منی و به فریادم برس.

هوش مصنوعی: ما در یک گوشه‌ی قفس جان می‌دهیم و از چرخ زمان می‌چرخیم. دل پر از درد و سوالات بی‌جواب است، اما تنها یک شکاف در این قفس وجود دارد.

هوش مصنوعی: در هر شهری، نگهبانان معمولاً افرادی را که مست هستند، دستگیر می‌کنند. اما در سرزمین عشق، این وضعیت متفاوت است و در آنجا، این مست عاشق را کسی نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: همچنین جای تعجب نیست که نفس، با آن که در دل کشتی وجود خود را می‌سازد، روح و جانش به طرف محبت تو روانه می‌شود و از درون دل، احساس می‌شود.

هوش مصنوعی: ای باغبان، چرا گل را از پرنده خوش‌صدا جدا کردی؟ خواهش می‌کنم بگذار کنار گل تازه‌ام، هر خار و علفی نباشد.

هوش مصنوعی: من در فکر و درون خودم غرق شده‌ام و تنها با خودم هستم. می‌خواهم رازها و احساساتم را بگویم، ولی کسی را نمی‌شناسم که به آن‌ها گوش دهد و رازدار باشد.