شمارهٔ ۹۹۹

هوش مصنوعی: من از تو سپاسگزاری کنم یا از تو گله کنم، ای پادشاه سیاه‌پوش من، تو مانند ماهی تابان هستی و من در خوابگاه خود هستم.

هوش مصنوعی: لیلا در وضعیتی دشوار قرار دارد و به همین دلیل به سمت ما نمی‌آید. تنها کسی که می‌تواند به او نزدیک شود و حالش را درک کند، مجنون است که با اشک و آه‌هایش این غم را احساس می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر در مسیر مصر، ساربانی را ببینی، چشمه‌ای خواهد بود که چشم یعقوب در انتظار است. یعقوب همچنان در انتظار فرزندش در کنار راه ایستاده است.

هوش مصنوعی: در درون من دوزخی وجود دارد که بی تو می‌سوزد. چشمانم پر از اشک و ناله است و رنگ صورتم نیز شاهدی بر این درد و رنج من به حساب می‌آید.

هوش مصنوعی: ای زلیخا، تو در خواب ناز خفته‌ای و یوسف، عزیز و محبوب تو، در کنارت است و در دل شب به خواب رفته‌اید.

هوش مصنوعی: چشم‌هایم پر از اشک است و از حسرت چهره‌ام سرخ و زرد است. بدنم به خاطر جدایی تو به حالتی در آمده که مانند کاه بی‌ارزش و بی‌حالی است.

هوش مصنوعی: هر جا که در عالم شب وجود دارد، سفر من به یک شب منحصر است. از این رو، من پیام خود را به آسمان می‌فرستم. آه...

هوش مصنوعی: به امید اینکه در روز محشر، کسانی که به تو ظلم کرده‌اند، وقتی تو را ببینند، خون خود را فدای تو کنند.

هوش مصنوعی: در اینجا من به غم و تاریکی شب جدایی دچارم و هیچ راهی برای فرار از آن ندارم جز اینکه به زلف محبوبم پناه ببرم و در آن آشفته شوم.

هوش مصنوعی: زلف او مانند آفتاب و ماه در آستین درخواست‌کنندگان عدالت قرار دارد، به‌طوریکه شبیه زنجیری است که نماد برقراری عدالت پادشاهی است.

هوش مصنوعی: آن پادشاه آسمان‌ها، یعنی علی که شجاعتش همچون شیر است، در حقیقت عرش بالا از جایگاه او پایین‌تر است.