شمارهٔ ۸۸۷

هوش مصنوعی: چشم‌های چنگیز، چهره‌ی رومی و خمیدگی گیسوی ختن، همچون جادوگری است که دل‌ها را در بند می‌کشد و به حیرت واداشته می‌کند.

هوش مصنوعی: نور چهره تو بر دل تابید و جان را سوزاند. مانند شمعی که روشن شد، حتماً پیرهن نیز خواهد سوخت.

هوش مصنوعی: در میان گلستان، نرگس چه معنا دارد، وقتی که چشم‌ها از عشق و رنج خون می‌ریزد؟ در باغ، کدام یک از لاله‌ها با عاشقانی که لباس خونین به تن دارند، مرتبط است؟

هوش مصنوعی: خطی از خون من هر لحظه بر دور لب‌هایم نقش می‌بندد، مانند بخاری که از دل بر می‌آید و به سوی دهان می‌رود.

هوش مصنوعی: تو همچون یوسف از چاه بیرون آمده‌ای و بر سر این چاه معکوس، زنجیری سیاه به خود بسته‌ای.

هوش مصنوعی: چهره‌ات زیباست و موهایت مانند زنجیری است. من دل عجیب و غریبی دارم، اما نمی‌دانم کدام معبد زیبایی‌ها زنجیری بر دور کمر سمن می‌بندد.

هوش مصنوعی: ساقی، برایم عرقی آب‌دار بیاور تا با آن بتوانم ریشه‌های تفکر عقلانی‌ام را بسوزانم و از خودپرستی و منیت آزاد شوم.

هوش مصنوعی: دوری از ظاهر چه تاثیری دارد، وقتی که به دنبال عمق معانی هستیم. درباره ویژگی‌های پیامبر (مصطفی) از اویس بشنوید، که در عصر خودش با این صفات شناخته می‌شد.

هوش مصنوعی: غیر از عشق، هیچ نغمه‌ای را نشنو و جز جام عشق هیچ می‌ای را ننوش. ای ساقی، آن شراب را بیاور و ای نوازنده، آن آهنگ را بزن.

هوش مصنوعی: در مسیر زندگی قدم گذاشتی، حالا با افتخار تاجی بر سر بگذار. دستت را از آستین خود بیرون بیاور و از دل خود افکار و آرزوهای منفی را دور کن.

هوش مصنوعی: به این معناست که خدای حق با قدرت خود، نقش و تصاویری که بت‌ها در دل‌ها دارند را تغییر می‌دهد. پس از آن، از بالا به دل‌ها نگاه کرده و فرمان می‌دهد که این بت‌ها را از دل‌های شما دور کنید.

هوش مصنوعی: تا کی باید دراَشفتگی و پریشانی زندگی کنی؟ وقتی که در خانه‌ات آرامش نیست، به خاطر دشمنی که در اطراف است و به تو فشار می‌آورد.