شمارهٔ ۷۹۸

هوش مصنوعی: به خاطر درخشش او، پارچه و کتاب خود را می‌سوزانم و از سر شوق این تسبیح و بند رهایی می‌یابم.

هوش مصنوعی: ای کاش آن سرمه را در چشمانم بمالی تا فقط دوستی را بشناسم. می‌خواهم سازش و صلح را بنوازم و از جنگ دور شوم.

هوش مصنوعی: ای شاخ طوبی، لطف و مهربانی تو را می‌طلبم که بر سر من سایه‌ات را بیفکنی. به گونه‌ای که از خوشحالی و شوقی که دارم، بتوانم از سایه دیوار بلند شوم و احساس سبکی و شادابی کنم.

هوش مصنوعی: در میکده بر خاک بیفتم، چون زمان دمیدن صور برسد، از آستان خانه مستی همچون گردی برخواهم خاست.

هوش مصنوعی: وقتی که به جهنم بروم، باید با محبت علی و حمایت او از این آتش خلاص شوم، مانند ابراهیم خلیل که از آتش نجات پیدا کرد.