شمارهٔ ۷۰۱

هوش مصنوعی: ای پیر میخانه، بدان که من مست نیستم. اگر به دوش حلقه ی زهد بر افرازم، به خاطر آن است که به دنبال خوشی و شادی هستم و در این کار، بی‌دلیل نیستم.

هوش مصنوعی: چرا در جمع عاشقان تو را به ما نمی‌دهند؟ من که به خاطر تحمل درد عشق معروف هستم.

هوش مصنوعی: در سراب، همه‌ی قایق‌ها به طرف آب می‌روند، اما من که مست و سرمست هستم نمی‌دانم چرا در این حال می‌گویید که من به کجا می‌روم.

هوش مصنوعی: من نه لباس عابدانه و نه مالی و قدرتی را به همراه آورده‌ام، تنها چیزی که دارم همین است و بیشتر از این برایم ممکن نیست.

هوش مصنوعی: هر دو کفر و اسلام از من فرار می‌کنند، اما من نگران نیستم، چرا که تو از هر دو مهم‌تر هستی.

هوش مصنوعی: ای دست خدا، برای نجات من کمک کن؛ چرا که من در دستان قضاوت سخت و بی‌رحم گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم به معشوق و دلمشغولی‌ام نزدیک شوم، زیرا در حال حاضر در حالتی آشفته و پوشیده از دنیای مادی و روحی هستم. تا زمانی که مثل تو از همه چیز پنهان هستم.

هوش مصنوعی: اگر روزگار به خاطر وجود من به هم بریزد، تو به عنوان سازنده این وجود، به خداوند قسم، من مشغول کار هستم.

هوش مصنوعی: اگرچه غم دوری و تنهایی برایم سخت و فرساينده است، اما مانند شمعی که در فضای خوشایند و شادی می‌سوزد، من نیز به خاطر رضایت و خوشحالی‌ام، با وجود این غم، شاد و خوشحالم.

هوش مصنوعی: شیخی به خاطر جایگاه و ثروت و قدرتش به خود می‌بالد، اما من که از خاک علی ریشه دارم، احساس فخر و غرور می‌کنم.