شمارهٔ ۶۷۹

هوش مصنوعی: با صد امید و آرزو به سوی محلی که محبوبم در آنجا است، رفتم. دل شکسته‌ام را در دست گرفتم و به خاطر آزمایش احساساتم، به آنجا سفر کردم.

هوش مصنوعی: مبادا که باعث رنجش او شوم، زیرا که من به خانه‌اش به طور پنهانی رفتم و از اهل غیبت و حسادت دوری کردم.

هوش مصنوعی: هرچند که در مسیر بیابان، خارهای تند و خشن وجود داشت، اما به شوق دیدن کعبه و معراج معنوی‌ام، با دل شاد بر روی فرش لطیف و زربفت گام برداشتم.

هوش مصنوعی: من به حدی به سگ‌های او نزدیک شدم که نگهبان آن‌ها مرا نشناخت. گاهی در خواب نگهبان، من به آرامی از کنار او عبور کردم.

هوش مصنوعی: بوی کسی را استشمام کردم که با نگاهش تیر محبتش را به قلبم فرستاد و من از شدت عشق به سمت او به راه افتادم.

هوش مصنوعی: از زخم‌های رقیب یهودی‌ام رنجیده‌ام و اکنون مانند روحی آزاد به آسمان پرواز کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من بوی خوش پیرهن یوسف را به مشام خود احساس کردم، اگرچه ممکن است مانند غبار، به دنبال کاروانی بروم.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که به جایی اشاره دارد که پر از شادی و لذت است، مانند جایی که می‌توان از زندگی با تمام وجود لذت برد. گویی که در آنجا زندگی دوباره‌ای آغاز می‌شود، با این تفاوت که با تجربیات و سن بالاتر به آنجا رسیده‌ایم، اما حس و حال جوانی همچنان در ما زنده است.

هوش مصنوعی: به خاطر شوق و زیبایی حلقه‌های زلف او، سرم به شدت آشفته شد و مانند گوی در میدان، از آنجا به سمت او روانه شدم.

هوش مصنوعی: از شوق دیدن چهره علی، وقتی در حال شادی و سماع بودم، چنان از خود بی‌خود شدم که انگار وجودم ناپدید شد.