شمارهٔ ۶۷۶

هوش مصنوعی: اتصال به دوست را در روز قیامت به قدری محکم و مطمئن می‌دانم که در زندگی خود، همچون رقیبی با کینه و دشمنی، احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: برای اینکه عیب‌های خودم را بپوشانم، هزاران لباس رنگارنگ و زرق و برق‌دار در آستینم دارم.

هوش مصنوعی: وقتی لب‌های زیبا و دلنگیز تو را بوسیدم، احساس کردم که مانند جم (پادشاه افسانه‌ای) دارایی‌های بزرگ دنیا را در زیر این انگشتر کوچکی که به تو تعلق دارد، در اختیار دارم.

هوش مصنوعی: اکنون که زیبایی تو در فصل بهار و ماه چطور جلوه‌گر شده، فکر نکن که من می‌توانم مثل دروگر خوشه‌چین، از آن بهره‌برداری کنم.

هوش مصنوعی: دوش به زلف او فکر می‌کردم و در دل مشغول نوشتن بودم، اما وقتی به لباس‌ام نگاه کردم، انگار همه‌چیز را فراموش کرده‌ام و با خودم گفتم که انگار غزالی زیبا دارم.

هوش مصنوعی: او با نگاهی معنادار و نازکینه به من اشاره کرد و گفت که آماده‌ام تا با زندگی و چالش‌های جهان روبرو شوم.

هوش مصنوعی: من در زمان ازل، جلوه‌ای از تو را دیدم و اکنون که به عقب نگاه می‌کنم، تصویری از اولین دیدارم با تو در خاطرم باقی مانده است.

هوش مصنوعی: در آغازین مراحل عشق، من به سرشت و ذات این احساس می‌نگرم، مانند عیسی که بر روی چرخ چهارم ایستاده است، من نیز در این مسیر حاضر و با آن ارتباط دارم.

هوش مصنوعی: نماز و روزه و حج از نظر زاهد قابل قبول است، اما من فقط محبت علی (حیدر) را عمل می‌کنم.