شمارهٔ ۳۱۳

هوش مصنوعی: هر کسی که ما را به عنوان افرادی بی‌نقص و درستکار نمی‌بیند، در واقع در قضاوت خود اشتباه می‌کند و نمی‌تواند حقایق را درست درک کند.

هوش مصنوعی: عرفا از حال و هوای عشق الهی و وحدت خداوند سرمست و شاداب هستند، هرچند که عالم و شیخ تنها به شراب مادی آشناست.

هوش مصنوعی: هر کس که تجربه کرده باشد که عشق مانند امواج دریا است و زیبایی‌های آن شبیه حباب‌هایی در آب می‌باشد، به خوبی این موضوع را درک می‌کند.

هوش مصنوعی: هر کسی که آن لب شیرین را بوسیده، می‌داند که آب حیات چه میزان ارزش دارد.

هوش مصنوعی: چشمان تو بدون هیچ دلیل و حسابی بسیار خطرناک و ویرانگر هستند. ترک، که نماد آرامش و سکون است، چگونه می‌تواند به حساب و اندازه‌گیری خود بپردازد؟

هوش مصنوعی: ماهی که از دریا دور مانده، احساس بی‌قراری و نگرانی می‌کند.

هوش مصنوعی: گل از نرمی و لطافت دوست آگاه است و بوی او را مانند بوی گلاب می‌شناسد.

هوش مصنوعی: ما خون خود را به گونه‌ای می‌دانیم که بر سرانگشتان ناخن‌ها رنگی شبیه به آن دارد.

هوش مصنوعی: تیغ او از درد دل آدمی آگاه است و مانند کسی است که حال تشنه را می‌فهمد.

هوش مصنوعی: عزیزم در حقیقت پنهان نیست؛ بلکه این بی‌نظمی و آشفتگی در وجود توست که مانع دیدار او می‌شود.

هوش مصنوعی: چشم‌های تو حال و روز دل مرا به خوبی می‌فهمند، انگار که مانند سیخ کباب در آتش در حال پختن هستم.

هوش مصنوعی: محب علی، کعبه‌ی خود را درگاه بوتراب می‌شمارد.

هوش مصنوعی: هر کسی که به زیبایی‌های تو توجه کند و به هنر و جذابیت تو پی ببرد، تمامی چیزهای دیگر را بی‌ارزش و بی‌اهمیت می‌بیند و آن‌ها را مانند نقشی که بر آب کشیده می‌شود، زودگذر و نامشخص می‌داند.

هوش مصنوعی: علی مانند یک کیمیاگر، قادر به حل مشکلات است و مانند یک عقاب هم می‌تواند بر آنها تسلط یابد.