شمارهٔ ۲۶۸

هوش مصنوعی: این بلایی که نگاه تو به راه انداخت، خون‌های زیادی را بر زمین ریخت.

هوش مصنوعی: دیشب به خاطر احساساتی که داشتم، مانند شمعی که سوخته است، پروانه‌ای به دامن من چسبید.

هوش مصنوعی: زمانی که زلف‌های تو به مانند کمند، دل‌ها را در خود گرفت، دل‌ها از بند رهایی یافتند و ذکر و تسبیح بر هم خورد.

هوش مصنوعی: در زمان دوری تو، چرخ زمان به اندازه‌ای در دل عاشقان غم و اندوه افکند که همچون خاک بر سر آنها ریخت.

هوش مصنوعی: تا به حال نام تو را از دیگران شنیده‌ام، اما این سخنانی که از آن‌ها می‌شنوم، مانند زهر است که با شکر مخلوط شده.

هوش مصنوعی: وقتی دل من احساس پرواز کرد، در کنار تو به فکر ساختن یک آشیانه افتادم.

هوش مصنوعی: ای شیر خدا، از شدت غم جدایی، در برابر تو به وحشت افتاده‌‌ام و فرار کرده‌ام.