شمارهٔ ۲۶۲

هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است که راه حلی برای مشکلات وجود داشته باشد، اما در حقیقت جز من کسی نیست که در کار خود مجبور به ادامه دادن باشد.

هوش مصنوعی: من آتشی در دل دارم که نمی‌توانم آن را پنهان کنم و در درونم رازی وجود دارد که نمی‌توانم آن را ابراز کنم.

هوش مصنوعی: اما اشک گواهی می‌دهد و پرده‌ای از آه به‌وجود می‌آورد. آهی که ناشی از دوستی و دشمنی است، خبر از حال می‌دهد و دیگر نیازی به گفتار نیست.

هوش مصنوعی: من سرمست هستم و به دنبال دارویی برای درد خودم می‌گردم، اما در این دور و بر هیچ فرد عاقل و باهوشی وجود ندارد که کمک کند.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم از درد دل خود بگویم، بهتر است به کوهی بگویم که صدایش به گوش برسد. زیرا وقتی صحبت می‌کنم، کسی غیر از دیوار وجود ندارد که بشنود.

هوش مصنوعی: به دنبال کسی هستم که بتواند درد و رنج دل مرا درمان کند، اما هیچ‌کس را نمی‌بینم که به فکر آزار و رنج من باشد.

هوش مصنوعی: من در دام محبت یاری گرفتار شدم که او هیچ باری از دوش من برنمی‌دارد و هیچ کمکی به من نمی‌کند.

هوش مصنوعی: در هیچ‌کدام از مسجد و میخانه، موضوعی جز پرستش حقیقت وجود ندارد. در واقع، نیت واقعی در هر دو جا، ایمان به یک حق است و هیچ تفاوتی میان آن‌ها نیست.

هوش مصنوعی: اگر عمرت را برای محبت به این و آن هدر کردی، بدان که جفا و بی‌وفایی از آنها زیاد نیست و در итоге، تنها خود را آشفته‌ای.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال حل مشکلات خود هستی، از خدای خود یاری بگیر، زیرا جز او در این دنیا هیچ‌کس نمی‌تواند به تو کمک کند و اوست که مرکز همه چیز است.