شمارهٔ ۲۶۰

هوش مصنوعی: اگر از من بپرسی که چه احساسی دارم، باید بگویم که قلبم در عشق او مجروح و خسته است. درونم داغ و پر از درد است، ولی لبخندم شیرین و شبیه شکر است، چرا که او در ذهنم همیشه حضور دارد.

هوش مصنوعی: خواستار دوستی و نزدیکی به آن دختر زیبا خطاست، زیرا غلمان (پسری که در بهشت خدمتگزار است) پدر او و حوری (زن بهشتی) نیز مادرش است.

هوش مصنوعی: اگرچه زیبایی‌های زیادی وجود دارد که می‌تواند انسان را جذب کند، اما دیدگان عاشق تنها به زیبایی معشوق خود خیره شده است.

هوش مصنوعی: هیچ کلامی وجود ندارد که خورشید آن را به دوش بکشد؛ هندوستانی، زیبایی زلف تو چگونه است در حالی که ماه در کنار تو خوابیده است؟

هوش مصنوعی: من کجا می‌توانم از اسلام سخن بگویم، در حالی که در شهری زندگی می‌کنم که در آن، کافر از مؤمن اطاعت می‌کند.

هوش مصنوعی: زلف او به گونه‌ای پیچیده است که هیچ‌کس نمی‌تواند به راحتی از آن عبور کند. اما وقتی به زیبایی او نگاه می‌کنی، متوجه می‌شوی که تمام دل‌ها شیفته‌ی آن زلف‌های پیچیده‌اند.

هوش مصنوعی: اگر برگ نیلوفر تازه و سرزنده است بخاطر آب است، پس چرا در آتش، صورت زیبا و موهای او همچون نیلوفر پژمرده و سوخته به نظر می‌رسند؟

هوش مصنوعی: اگر به دنبال نشانه‌ای از آن پادشاه هستی، بدان که او، حسن شهسوار است. تاج او به قدری معطر است که بوی خوش مشک از آن به مشام می‌رسد.

هوش مصنوعی: عشق را ستایش می‌کنم که در جایگاه بلند آسمان‌ها قرار دارد و خورشید تنها منتظر درخشش ستاره‌ی اوست.

هوش مصنوعی: محل عشق کجا است؟ آنجا که سالار نجف است، زیرا تمام دو جهان، خاک پای قنبر اوست.

هوش مصنوعی: آشفتگی و ناراحتی او از فقرش به آسمان رسیده است، زیرا او از خاک و ریشهٔ خود به سلطنت و بزرگی دست یافته است.