شمارهٔ ۲۴۹

هوش مصنوعی: سود عشق هیچ چیز جز ضرر نیست و اگر زیان من به نفع دیگران باشد، برای من سودی دارد.

هوش مصنوعی: عاشق واقعی به مسأله سود و زیان فکر نمی‌کند، در حالی که انسان عاقل و کامل همواره به دنبال منافع و ضررهای خود است.

هوش مصنوعی: وقتی به پزشک درباره زردی رنگ چهره‌ام گفتم، او پاسخ داد که نوشیدن آب‌انگور سرخ می‌تواند زردی را درمان کند.

هوش مصنوعی: سخن زیبا و دلنشین تو مانند یاقوتی روشن است که صحبت کردن با افراد بیگانه تنها باعث ایجاد سکوت و ناراحتی می‌شود.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس از فریب و جاذبه‌های زلف بلند تو در امان نیست؛ نه جوانان و نه پیران. این زیبایی و فریبایی که تو داری، همه را در دام خود می‌اندازد.

هوش مصنوعی: نگاه جذاب و فریبنده تو دشمن افراد باهوش است و آرزوی چشم تو، مصیبت و بلای زمانه را به دنبال دارد.

هوش مصنوعی: عشق تنها در سرزمین یقین جای می‌گیرد و حالتی که در آن هستی، سرشار از تردید و گمان است.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که من به خوبی‌ها و زیبایی‌های وجود تو اعتقاد دارم و این اعتقاد در من به خاطر خوبی‌هایی است که در تو می‌بینم، حتی اگر دیگران نتوانند آن را درک کنند.

هوش مصنوعی: دیروز یک حکیم آشفته‌حالی را دید که به نظر می‌رسید ناراحت است. او گفت که این بی‌قراری به خاطر زلف‌های معشوقان است.

هوش مصنوعی: هرگز ابروی تو مانند تیغی مرا نمی‌کشد، زیرا از نشانه سبزت بر دستم، نشان اطمینان است.

هوش مصنوعی: این عبارت به زیبایی و شکوه خط اشاره دارد که به گونه‌ای هم در مدح و ستایش حیدر (علی بن ابی‌طالب) به کار رفته است و هم نشانه‌ای از جذابیت و زیبایی چهره‌های خوب و نیکو در هر زمان است. در واقع، این خط نماد فضیلت و شرافت است که از سوی بزرگان و نیکان زمان تحسین می‌شود.