شمارهٔ ۱۲۳۳

هوش مصنوعی: تو که زیبایی‌ات از گل و مشک بیشتر است، تمام زیبایی‌ها در وجود تو جمع شده اگر بخواهی خود را نشان بدهی.

هوش مصنوعی: تو شیرین و محبوب هستی، اما دیگران مانند مگس نباید به تو چسبیده و مزاحم شوند. بگو به رقیب که تو یار سخت‌گیر و تندخو داری که نمی‌گذارند کسی به تو نزدیک شود.

هوش مصنوعی: به کسی گفته شده که میکده را ترک کند و به جای آن به بهشت برود. اما در اینجا از آن فرد پرسیده می‌شود که چرا به حرف‌های افرادی که بی‌معنی و بی‌پایه سخن می‌گویند، گوش می‌دهد.

هوش مصنوعی: از شدت عشق به جانم، خدایا، ای ساقی! هر چه ظرف و می‌نوشیدنی داری، بیاور.

هوش مصنوعی: از کارخانه‌ای که رنگ و بوی عشق در آن وجود ندارد، لباسی برتن کن. چه فایده دارد که مانند گل، از نظر رنگ و بوی زیبا باشی، اگر در حقیقت عشق و احساس در وجودت نباشد؟

هوش مصنوعی: شایسته است که تو مانند غزالی در دل طبیعت باشی، ای چشمی که زیبایی و جاذبه‌ات از زلف‌های خوشبو و مجذوب‌کننده‌ات سرچشمه می‌گیرد.

هوش مصنوعی: همانطور که ماه و سرو به زیبایی و شکوفایی می‌رسند و از آنچه دارند سخن می‌گویند، اگر چه تو نیز به قد و قامت سرو و زیبایی ماه دست یابی، باید رها کنی و خود را از قید و بند سخن و گفتگو آزاد کنی.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی تمام تجربه‌ها و رویدادهای جهان را در درون خود جای دهی، باید لحظه‌ای، عمیقاً در فکر و اندیشه خود فرو بروی.

هوش مصنوعی: هر چه در دنیا وجود دارد، چه خوب و چه بد، همه از تو به تو می‌رسد. پس بیهوده صحبت نکن و ببین با چه کسی و درباره چه چیزی در حال گفتگویی.

هوش مصنوعی: در دریاهای عمیق و وسیع خلیج فارس، ما به دنبال گوهری گرانبها هستیم. اگر خواهان جستجو هستی، باید بدان که آن گوهر ممکن است در دنیای خاکی و عادی پنهان شده باشد.

هوش مصنوعی: در زمین و گل و لای، جواهر گرانبهایی وجود دارد که تنها تو با نگاهی شگفت‌انگیز به آن توجه می‌کنی و هیچ‌کس جز خدا نمی‌تواند این عمق را ببیند.