شمارهٔ ۱۱۹۶

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق، از آن لب شیرین و دلنشین رنج و درد را بردم. سوز عشق تو مانند آتش است و در دل من حرارت و تپش ایجاد کرده است.

هوش مصنوعی: خسارت و آسیب به دل و دین انسان نمی‌رسد، و همه چیز به عشق وابسته و بی‌فایده است؛ هیچ‌کس در این دنیا تجارتی نکرده است.

هوش مصنوعی: ترکان با چشم‌های زیبا و مژه‌های بلند، در صف ایستاده‌اند تا به ابروهای تو اشاره کنند که نشانه‌ای از عشق یا جذابیت دارد.

هوش مصنوعی: گفتم می‌خواهم به عشق تو خانه‌ای بسازم، اما او با ناز و لطافت پاسخ داد که هیچ کس نمی‌تواند با آب، بنایی را بنا کند.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که زاهد در جمع پاکان و پرهیزکاران نشسته است، اما به نوعی نشان می‌دهد که در حقیقت با دنیای مادی و مبدأ عشق و خوشی‌ها آشنا شده و از آنها بهره‌مند شده است.

هوش مصنوعی: چهره‌ات مانند آسمان زیباست و مه تمام، زیبایی چهره‌ات را به سبزینگی و لطافت گل‌های باغ می‌بخشد.

هوش مصنوعی: اگر دل‌ت را می‌خواهد خراب کند، به دوست بگو که ای آه من، از سینه‌ام یک شب پیامی بفرست.

هوش مصنوعی: ای دل، آن ترک زیبا و دلربا که مست و شگفت‌انگیز است، از سرزمین تو رفت و غارتگران یغماگر به تاراج ملک تو پرداختند.

هوش مصنوعی: ای عشق خانه‌سوز، آتش مرا خاموش کن، زیرا از سوز عقل و نفس من، نافرمانی و شرارتی نمایان شده است.

هوش مصنوعی: به هیچ عنوان بر زبان نیاورید که از آن لب شیرین، حتی دشنامی تلخ نروید. اگر چه کلام شما شیرین است، اما گفتن دشنام باعث تلخی می‌شود.

هوش مصنوعی: در حضور امیر، در شرق و غرب عالم، علی قرار دارد که هیچ‌کس دیگری به مقام و منزلت او دست نیافته است.

هوش مصنوعی: در اینجا می‌گوید کسی در حالتی آشفته و نگران است که اسیر دشمنانش شده و برای رهایی از این وضعیت، تنها به یک اشاره کوچک نیاز دارد.