شمارهٔ ۱۱۹۰

هوش مصنوعی: ای ساقی، تو مرا خراب کردی و به حالت دیوانگی انداختی، که این فتنه و شگفتی را با بستن چشمانت برایم به خواب آورده‌ای.

هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به حالتی اشاره می‌کند که با استفاده از صندل (که نوعی عطر است) به خود آرامش می‌دهد و این حالت خود را به عنوان درمانی برای درد مخموران توصیف می‌کند. همچنین، او از ساقی (خدمتکار شراب) می‌خواهد که شراب باکیفیتی را به او تقدیم کند تا بتواند از آن لذت ببرد. به عبارت دیگر، او به دنبال ترکیبی از عطر و شراب است تا از درد و رنج خود رهایی یابد و لذت بیشتری ببرد.

هوش مصنوعی: من به خاک و خون آغشته می‌شوم، تا چه زمانی باید شاهد قتلم باشی؟ به خاطر شکار آسیب‌دیده من، این قضیه به شدت نیاز به اقدام فوری دارد.

هوش مصنوعی: من در عشق تو اشتباه نکردم، ولی اگر کار دیگری انجام داده‌ام، آن اشتباه از من بوده است. می‌دانم که اشتباه اصلی همین بوده که از آن دور شدم.

هوش مصنوعی: چه لباسی به خود می‌پوشی، در حالی که پشت پرده‌ای و آخرین آفتاب را می‌بینی؟ جهان نیاز به نور دارد و باید از تابش خورشید بدون هیچ پوشش یا مانعی بهره‌مند شود.

هوش مصنوعی: گفتم که زیبایی‌هایت چنان است که دل‌ها را به درد می‌آورد و خون می‌ریزد. او پاسخ داد که این کار از دست معشوقه‌ها بر می‌آید و این موضوع معمولی و بی‌حساب است.

هوش مصنوعی: ای طبیب، بر لب معشوقم بوسه‌ای برسان و به من درمان کن برای دردی که به شدت مرا آزار می‌دهد؛ اگر ممکن است، نخستین درمانم را از شراب بگیر.

هوش مصنوعی: بیایید از درد عشق که ما را آشفته کرده، چهره‌ای زیبا بسازیم و به جای توجه به سکه و نام پادشاهان طلا، به جذابیت واقعی زندگی بپردازیم.

هوش مصنوعی: برای تسکین درد عشق، تلاشی کن. کتاب خاموشی که در دست داری چیست؟ آیا ذکر علی همان معنای اصلی و اولین کتاب نیست؟