شمارهٔ ۱۱۸۹

هوش مصنوعی: بده ساقی از آن شراب ساتکینی که در شیشه مانده و از آن زمان زیادی گذشته است.

هوش مصنوعی: من با وجود درد و زخم‌های ناشی از نیش زنبور، مجبورم به بوی شیرین انگور که در آن است، ادامه دهم و آن را بنوشم.

هوش مصنوعی: عشق، تو چه نیازی به خرد داری؟ زیرا تو خود استاد و مرجع روح و الهام هستی.

هوش مصنوعی: عشاق برای عشق تو جانشان را فدای تو کردند، جالب‌تر اینکه تو خود آب روشن و زلالی هستی که آنان به آن تشنه‌اند.

هوش مصنوعی: هر روز خورشید بر زمین می‌تابد تا اینکه بر پیشانی تو سایه بیفتد.

هوش مصنوعی: نمی‌توان گفت که چیزی در آسمان وجود دارد، چون چنین چیزی در زمین قابل گفتن نیست.

هوش مصنوعی: اگر به دنیای وابستگی‌ها و سختی‌ها گرفتار شوی، حتی اگر مثل عیسی هم معجزه‌گر باشی، باز هم در چرخش زندگی دچار مشکل خواهی شد.

هوش مصنوعی: ای دل، اگر به خانه‌ی کعبه و گلزار می‌روی، باید حق‌پرستی را در درون خودت داشته باشی و فقط به ظواهر نپردازی.

هوش مصنوعی: وقتی که عمل و کار درست وجود ندارد، ناچار باید به زندگی عادی و ساده روی آورد و از چیزهای کوچکی که به دست می‌آید، بهره‌برداری کرد.

هوش مصنوعی: در آن بیابانی که کسی جز قرآن و آموزه‌های آن وجود ندارد، هیچ کسی به جز عاشقان علی (ع) کشته نمی‌شود.