برگردان به زبان ساده
این چه روی است که تو ای بت ترسا داری؟
بت و آتشکده محراب و کلیسا داری
هوش مصنوعی: این چه شگفتی است که تو، ای معبود زیبا، چنین جلوهای داری؟ تو هم خدا و معبد داری و هم آتش و کلیسا.
گر بهشتی ز چه هندو بچه داری به کنار
ور کنشتی ز چه محراب و مصلی داری؟
هوش مصنوعی: اگر در بهشت هستی، پس چرا باید فرزند هندی داشته باشی؟ و اگر به نماز و عبادت مشغولی، پس چرا این همه حرام را از کنار خود دور نکردهای؟
تو اگر کعبهای ای زلف به بت سجده مکن
ور بتی ای رخ در کعبه چه مأوا داری؟
هوش مصنوعی: اگر زلف تو همانند کعبه است، به بتها سجده نکن؛ و اگر چهرهات مانند بت است، پس چه مکان و مأوایی در کعبه داری؟
میکشی از خط مشکین رقمی بر گل تر
تا که بر خون که از غالیه طغرا داری
هوش مصنوعی: تو با نوک قلم سیاهت بر روی گل تازهای طرحی میزنی تا نشان دهی که بر روی خون، نشان زینتی و زیبا داری.
من گرفتم که بسوزی تو به یک جلوه ز دوست
تو که پروانهای از شمع چه پروا داری؟
هوش مصنوعی: من متوجه شدم که تو از زیبایی و جذبه دوستت چنان تحت تاثیر قرار میگیری که مانند پروانهای که از شعله شمع نمیترسد، به آتش عشق میسوزی.
گر بود عشق چه فرقت ز بهار و ز خزان
بلبل از رفتن گل بهر چه غوغا داری؟
هوش مصنوعی: اگر عشق وجود داشته باشد، تفاوتی بین بهار و خزان نیست. بلبل به خاطر رفتن گل چرا این همه شور و هیاهو دارد؟
نظمت آشفته پریشان بود و شورانگیز
سر سودای که برگو به سویدا داری؟
هوش مصنوعی: شعر به بینظمی و هیجان اشاره دارد و از شخصی سوال میکند که چرا به فکر سنگینی و اندوه است.
غم بیسیم و زری از چه خوری ای درویش
تو که در هردو جهان تکیه به مولا داری؟
هوش مصنوعی: ای درویش، چرا غمگین هستی؟ تو که در هر دو جهان به خداوند تکیه داری. غم و اندوهی که احساس میکنی چه معنایی دارد؟
از گناه دو جهانت چه غم و بیعملی
تو که بر حیدر و اولاد تولا داری؟
هوش مصنوعی: نگران گناهانی که در این دنیا و آن دنیا انجام دادهای نیستی، چون تو باید به محبت و دوستی با حیدر و فرزندانش توجه کنی و برای آنها کار کنی.
