برگردان به زبان ساده
تو این نمک که به لعل شکرفشان داری
به خنده چاشنی خوان یک جهان داری
هوش مصنوعی: تو این نمک که به زیبایی لبهایت میافشانی، به خندهات طعم زندگی را برای جهانی به وجود میآوری.
ز زهر خورده هجران مکن علاج دریغ
چرا که تو لبن و شهد در میان داری
هوش مصنوعی: از زهر جدایی درمانی نکن، زیرا تو خود شیرینی و خوشی را در وجود داری.
تو را که سختتر از سنگ خاره باشد دل
چه فایده که تنی رشک پرنیان داری
هوش مصنوعی: اگر دلی سنگی و سخت داری، چه فایده دارد که بدنی زیبا و نرم مانند پارچههای گرانبها داری؟
سزد که اهل حقیقت بدیع خوانندت
از این معانی رنگین که در بیان داری
هوش مصنوعی: شایسته است که صاحبنظران و اهل حقیقت تو را به خاطر معانی زیبا و جذابی که در سخنانت به کار میگیری، ستایش کنند.
تو را ز سرو بود امتیاز در رفتار
به ماه فرق زمین تا به آسمان داری
هوش مصنوعی: تو در رفتار و کردار خود به زیبایی سرو ممتاز هستی و تفاوت تو با دیگران همچون تفاوت زمین و آسمان است.
لب تو نقطه موهوم یک از سخنی
هنوز اهل یقین را تو در گمان داری
هوش مصنوعی: لب تو، به عنوان یک نقطه نامشخص، تنها نشانهای از سخنی است که هنوز اهل یقین را در تردید نگهداشته است. تو در حال حاضر آنها را در شک و گمان میبینی.
نمانده مرغ دلی تا شکار غمزه کنی
برای که به کمان تیر امتحان داری
هوش مصنوعی: هیچ کسی باقی نمانده که با نگاه فریبندهات شکار کنی، زیرا تو خود به کمانداری مشغول هستی و تیر آزمایش را آماده کردهای.
ز چین زلف به رخ تا فکندهای پرده
ز مشک تازه به خورشید سایبان داری
هوش مصنوعی: از چین و تاب زلفت که به صورتت افتاده، مثل پردهای که از مشک تازه درست شده، در برابر آفتاب سایهای به وجود آوردهای.
تو فتنهایّ و به تو فتنه زمان مفتون
از آن تو جلوهای در آخرالزمان داری
هوش مصنوعی: تو خود باعث بلوا و آشوبی و زمانه به خاطر زیباییهایت در تو شگفتزده است، چرا که در انتهای زمان، جلوهای خاص و ویژه داری.
رهت به محمل لیلی چو نیست ای مجنون
همین بس است که راهی به ساربان داری
هوش مصنوعی: ای مجنون، اگر چه نتوانی به محبوب خود یعنی لیلی برسی، همین که یک راه ارتباطی با ساربانی داری، خود کافی است.
به سرو ناز چمان شایدت اگر بالی
چمیدنی که تو ای شاخ ارغوان داری
هوش مصنوعی: اگر به زیبایی و ناز سروی نگاه کنی، شاید بتوانی با بالهای خود پرواز کنی، زیرا تو همچون شاخههای ارغوان، زیبایی خاصی داری.
چه غم ز فتنه آخر زمانت آشفته
که تو پناه به خاک در مغان داری
هوش مصنوعی: چه جای نگرانی از مشکلات آخر الزمان، وقتی که تو همواره به خاک مقدس معبدها پناه میبیری.
ستوده درگه شاه نجف ولی ازل
کز آن مکان شرف ایدل بلا مکان داری
هوش مصنوعی: ستایش میکنم درگاه شاه نجف را، زیرا از آنجا شرافت و بزرگی به دست میآید و معشوق واقعی نیز در این مکان بینظیر، هستی و مقام خود را دارد.
