شمارهٔ ۱۰۱۷

هوش مصنوعی: آن یار زیبا با مژه‌هایش که مانند سیخ است، دل‌های بسیاری را که شکسته و دردمند هستند به دست آورده و در واقع دل‌ها را مانند کباب‌های گداخته متأثر کرده است.

هوش مصنوعی: می‌ترسم که او را بگیرند، چون این درویش قاتلی است که دستانش به خون دل عاشقان رنگین شده است.

هوش مصنوعی: به جز زلف زیبا و خوش حالت تو، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند بر چهره زیبایت تأثیرگذار باشد.

هوش مصنوعی: نیمی از زیبایی چهره‌ات از زیر موهای خورشید بیرون آمده و این زیبا بودن باعث شرم خورشید شده که بر چهره‌اش ابرها را پراکنده است.

هوش مصنوعی: اگر ماه نورانی بود یا گل زیبایی می‌شد، اما هیچ‌کدام نمی‌توانستند با او، این سنبل زیبا، رقابت کنند.

هوش مصنوعی: من به آرامی گلی زیبا را که در خرابه‌ای به سر می‌برد، می‌آرایم و می‌گویم که اگر تو در یک شب به دلم بیایی، حتی اگر خسته و بی‌حال باشی، خوشحال می‌شوم.

هوش مصنوعی: با نور او شاد زندگی کن و در جشن و سرور خوش باش، زیرا که تو مانند شمعی هستی که پروانه به دور آن در حال پرواز است.

هوش مصنوعی: چشمان تو هرگز از حال دلم خبر نخواهند داشت. فقط خودمان می‌دانیم که در این بیداری چه حسی داریم، و دیگران نمی‌دانند که ما در خواب هستیم.

هوش مصنوعی: شمشیر در دستم است و به خاطر نگاهی که به طرفم انداختی، تصمیم به کشتن گرفته‌ام؛ ای خداوند، چرا این ترک (عاشق) این‌گونه شتابزده عمل می‌کند؟

هوش مصنوعی: ای دل، صدای دلنشین عشق از ساز و موزیک، زیباتر است. امروز در جشن و مهمانی، این نغمه‌ها را با شوق بشنو و لذت ببر.

هوش مصنوعی: به جز محبت علی، در دفتر دل ما هیچ چیز دیگری وجود ندارد، حتی اگر نویسنده اعمال ما صد یار خوب باشد.

هوش مصنوعی: علاقه و اشتیاق به لب‌های شیرین تو مانند عسل است که زنبور عسل را به سمت خود جذب می‌کند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند به این شکل به آن لطافت و زیبایی برسد.

هوش مصنوعی: در ابتدای زندگی‌اش، تنها چیزی که از او به یادگار مانده، نام نیک اوست. حتی اگر در طول عمرش به خاطر عشق دچار آشفتگی و اضطراب شده باشد.