شمارهٔ ۱۰ - عارف راجع به شیراز و نامه شریفه دختران ایران چاپ شیراز و زنددخت بانو سردبیر آن نامه سروده

هوش مصنوعی: شیراز شهری است زیبا که به دوران باستان و شکوه آن افتخار می‌کند.

هوش مصنوعی: سلام و درود به روح نیکو و پاک کیخسرو، که دنیا را به نیکی و خوبی فراگرفته است.

هوش مصنوعی: طبیعتش پر از شادی و خوشحالی است و هر گوشه‌اش، از کوه و دشت گرفته تا زمین و آسمان، روح را تازه می‌کند.

هوش مصنوعی: کلیه‌ی افرادی که به تحصیل علم و خدمت به کشور علاقه‌مند هستند، از هر سن و سال و در هر مقامی.

هوش مصنوعی: از دنیای دانش و علم که سعدی به یادگار گذاشته، همیشه بوی خوش و زیبایی آن در ذهن‌ها خواهد ماند.

هوش مصنوعی: همه چیز او خوب و بهتر از هر چیز دیگری است، به‌ویژه زبانش که از همه چیزش زیباتر است.

هوش مصنوعی: زبان فارسی را باید به خوبی و با تسلط بیان کرد تا بتوان آذربایجان را کنترل کرد.

هوش مصنوعی: زبان خطرناکی است که در سرزمین خود به خراب کردن خانه‌اش پرداخته است.

هوش مصنوعی: باید از دل تبریک گفت و با تمام وجود گرامی داشت به خاطر نامه‌های بانوانش.

هوش مصنوعی: وقتی که این ورق‌های پاک از زندانی آزاد شود، می‌خواهم آن را برای همیشه نگه‌دارم.

هوش مصنوعی: دامن افکار پاک او مانند جواهری درخشان است که به زیبایی بر کاغذش نقش می‌زند.

هوش مصنوعی: وقتی که خرابات از او آباد شد، مرزبانش زید سرسبز و خوشحال گشت.

هوش مصنوعی: دل عارف مانند هر جای دیگری است و جان او همان بخشی از آذربایجانش است. به این معنا که احساسات و روح او به جایی تعلق دارد که ویژگی‌ها و آثار خاص خود را دارد.