رباعی شمارهٔ ۲۹۷

هوش مصنوعی: روزی که با ترفندی به تاریکی شب قدم می‌گذارم، شکرگزاری می‌کنم و دوباره به عقب نگاه می‌کنم.

هوش مصنوعی: به دقت نگاه کن که چه اندازه از عمرم را با درد و رنج سپری کرده‌ام، تا بتوانم روزهایی که باقی مانده را ارزشمند بشمارم.