غزل شمارهٔ ۲۵۱

ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو

گویی که به روم آمد از زنگ سپاهِ تو

بر غبغبِ چون سیمت از خطِ سیه گویی

مشک است طرازنده بر طرهٔ ماه تو

تا ابرِ تو را دیدم بر گردِ مهِ روشن

چون رعد همی نالم هر لحظه ز ماهِ تو

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو

گویی که به روم آمد از زنگ سپاهِ تو

خط یعنی موی صورت

بر غبغبِ چون سیمت از خطِ سیه گویی

تا ابرِ تو را دیدم بر گردِ مهِ روشن

چون رعد همی نالم هر لحظه ز ماهِ تو

هوش مصنوعی: وقتی ابر تو را دیدم که دور ماه روشن در حرکت است، هر لحظه مانند رعد ناراحتی می‌کنم از دیدن زیبایی تو.