غزل شمارهٔ ۲۳۵

هوش مصنوعی: تو دلیل زندگی من هستی و وصال تو یک روزه، شادی ابدی من را به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: تنها زیبایی تو می‌تواند ما را شاد کند و تنها با وصال تو می‌توانیم به خوشبختی دست یابیم.

هوش مصنوعی: اگر یک لحظه بدون یاد چهره نیکوی تو زندگی کنم، آن لحظه از زندگی‌ام به حساب نمی‌آید.

هوش مصنوعی: من رنجی پنهان در دل دارم که ناشی از دوری توست، ای شادی من، تو به راستی آفتی هستی برای این درد پنهان من.