غزل شمارهٔ ۱۰۴

هوش مصنوعی: زیبایی تو باعث می‌شود که حتی ماه هم در برابر تو خجالت بکشد و عشق تو به قدری قوی است که به عقل ضربه می‌زند.

هوش مصنوعی: هر کسی که در غم و اندوه است، آسمان و زمانه به او کمک می‌کنند و او را در دست خود می‌گیرند.

هوش مصنوعی: هر کس به محبت و عشق تو دست یازد، از هر چیزی در دنیا بی‌نیاز می‌شود و از تمام مشکلات و رنج‌ها رهایی می‌یابد.

هوش مصنوعی: اگر پیام‌آوری از غم‌های تو خبر بدهد، جانم به خاطر شادی‌های تو از آن غم بیرون می‌آید و به ملاقاتت می‌آید.

هوش مصنوعی: دل انسان از هر نوع خوبی و محبتی بیشتر تأثیر می‌پذیرد و با هر سنجه‌ای این احساسات را بررسی می‌کند.

هوش مصنوعی: کسی که می‌گوید به خاطر زلف تو، تمام شب تا صبح بوی خوش عنبر را استنشاق می‌کند.

هوش مصنوعی: من که به خاطر تو خودم را زیر بار مشکلات می‌گذارم، زلف تو با تمام این سختی‌ها همچنان زیبایی‌اش را حفظ می‌کند.

هوش مصنوعی: انوری به خودت فکر می‌کند که چگونه می‌تواند به سطح شایستگی تو برسد، در حالی که تو همواره او را به سمت بالاتری سوق می‌دهی.