قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح عمادالدین فیروز شاه عادل

هوش مصنوعی: ای تیغ تو، کشور عجم (بیگانه) را به تسخیر درآورده و انصاف تو جای ظلم را گرفته است.

هوش مصنوعی: تویی که از بین همه افراد، مورد توجه و انتخاب قرار گرفته‌ای و سایر انسان‌ها کمتر به اهمیت تو پی برده‌اند.

هوش مصنوعی: هر کسی که در زندگی با خوبی‌ها و بدی‌های جهان مواجه شده، باید بداند که آن‌چه در برابر تو خم شده، به خاطر تلاش و پشتکار توست.

هوش مصنوعی: از نام خداوند و پیامبرش، نام تو از ترکیب حروف و اعداد به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: سپس از زبان بی‌دغدغه، سکه‌ای به نمایش گذاشته می‌شود که هم شکل چهره‌اش زرین است و هم به اندازه درم ارزش دارد.

هوش مصنوعی: در اطراف محفل و مجالست تو، نو و کهنه بودن جهان نمایان است.

هوش مصنوعی: رازهای آسمان تحت تسلط و قدرت توست و تا ابد در نوشته‌ات ثبت شده است.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات، آسمان بر افراز زیبایی باغ ارم در تخیلات تو، می‌نشیند و به تماشا می‌نشیند.

هوش مصنوعی: گاهی اوقات، چنین به نظر می‌رسد که درختان و زمین از شدت بدی و سختی ماجراهای جنگی و نبرد، به رنگ و شکل‌های تیره و غمناک درآمده‌اند.

هوش مصنوعی: فرمان تو به حدی مورد احترام است که بدون نیاز به زور و قدرت، ملت‌ها خود را به پیروی از آن ملزم می‌دانند.

هوش مصنوعی: شما در بررسی و قضاوت دربارهٔ رفتار شیران و آهوها به خوبی عمل کرده‌اید و به طور عادلانه به بچه‌ها رسیدگی کرده‌اید.

هوش مصنوعی: بخشش تو باعث بهبود و درمان درد من شده و خشم تو حال و روز مرا دچار مشکل کرده است.

هوش مصنوعی: من تمام تلاش خود را برای به تحقق رساندن آرزوهایم به کار گرفتم و زیبایی‌های آن را در شکل و تصویر احساس کرده‌ام.

هوش مصنوعی: هر هفته که لشکر تو به حرکت در می‌آید، تمام دنیا به صدا و آواز درآمده و پرچم‌ها برافراشته می‌شود.

هوش مصنوعی: در جمع تو، اژدهای پرچم‌دار، شیران را به دم خود گرفته و تحت تاثیر قرار داده است.

هوش مصنوعی: هر جایی که نیروهای تو در کنار هم جمع شده‌اند، ردپای تو مشخص و نمایان است.

هوش مصنوعی: وجود تو مانند سایه‌ای است که بر جهان افتاده و برکت و رحمت به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: شب و فجر از نور خورشید، مانند پرچم‌هایی هستند که از صبح زود با خود به همراه دارند.

هوش مصنوعی: در کلامی که بر زبان آمده است، جایگاه وجود تو به اندازه‌ای با اهمیت و با ارزش است که می‌توان به آن قسم یاد کرد.

هوش مصنوعی: عدل تو به اندازه‌ای است که عشق و بازی‌های عاشقانه را ایجاد کرده است؛ مانند تیهو و شاهین که به هم پیوسته‌اند.

هوش مصنوعی: زمانی که کسی از تو سوال می‌کند، صدای نعمتی که از تخت تو برخاسته تا عرش می‌رسد.

هوش مصنوعی: آز و اشتیاق از کرب و بلا همیشه در حال ویرانی عدم و نبودن را به همراه دارد.

هوش مصنوعی: در میان سپاه تو، پرنده و ماهی همه به یک شکل تحت فرمان هستند.

هوش مصنوعی: در بدن دیو، از نور شهاب، خون صورتی مانند گل سرخ جریان دارد.

هوش مصنوعی: دوست نداشتن تو با لطافت و محبت مانند خاک مادر، از طرف پدر در دل خود جای داده است.

هوش مصنوعی: از زاری و شکایت دشمن تو، آسمان هم مثل زمین بی‌صدا و خاموش شده است.

هوش مصنوعی: چشم‌هایش که زیباست، در هنگام خوابش، به خاطر رطوبت، مانند کسی که خوابش نمی‌برد، حالت خاصی به خود می‌گیرد.

هوش مصنوعی: او آمده و آشفتگی را به کسی نسبت داده که در دزدی متهم شده است.

هوش مصنوعی: ای تو که بیش از ستایش می‌درخشی و مانند پادشاهان، لباس تو چنان است که در جستجوی مدح و نکوهش هستی.

هوش مصنوعی: حسود به زیبایی‌ها و ویژگی‌های مثبت تو حسد می‌ورزد، اما وقتی که خودش دچار مشکلات و نواقص است، نمی‌تواند به آن زیبایی‌ها نزدیک شود.

هوش مصنوعی: تا وقتی که احوال آسمان بر کسی تأثیر نگذارد و شادی و غم را تجربه کند، در حرم آسمان نمی‌تواند آرامش پیدا کند.

هوش مصنوعی: شادی تو باد، ای مکانی که به خاطر عدالت تو، دنیا به امنیتی دست یافته است.

هوش مصنوعی: در روز شادی‌ات، چون ستاره‌ای در صف خدمت قرار گرفته‌ای و در کنار دیگران به خدمتگزاری مشغول هستی.

هوش مصنوعی: در دورانی که خنیاگران (آوازه‌خوانان) به شادی و سرور مشغولند، آسمان و زمین در وضعیت خاصی قرار دارند و همه چیز تحت تاثیر این جشن و شادی است.

هوش مصنوعی: عمر تو به اندازه مقام‌های نوح است و جایگاه تو مانند فرمانروایی‌های جم می‌باشد.

هوش مصنوعی: هر عید، تا روز محشر، جشن و شادی عرب‌ها به خاطر توست که در دل عجم‌ها جای گرفته است.