قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۳ - فخرالدین خالد قطعه‌ای به مطلع زیر به انوری نوشته و او را مدح گفته انوری در جواب فخرالدین قصیدهٔ ذیل را گفته و پسر او را که طفل بوده ستوده

هوش مصنوعی: سلام بر تو، فخر الدین، افتخاری برای زمان و زمین.

هوش مصنوعی: ای پنهان‌کننده زیبایی‌های سخن، چهره‌ات را از نقد و قضاوت دیگران بپوشان.

هوش مصنوعی: ای بخشندگانی که وقت و عمر خود را بیهوده صرف کرده‌اید، در هم آمیختن روزها و سال‌ها را ناپسند می‌دانید.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که شما در حالی که در گرما و سختی هستید، از خودتان سخن می‌گویید و به نوعی به دیگران نشان می‌دهید که برغم دشواری‌ها، هنوز هم بخشی از شجاعت و سخاوت را در خود دارید. به عبارت دیگر، تحت فشار قرار گرفتن نمی‌تواند به شخصیت و فضایل شما آسیب بزند.

هوش مصنوعی: سخن تو به جایی رسیده که یا خودت آن را به او رسانده‌ای یا او را به خاطر خودش به بالاترین مقام‌ها برده‌ای.

هوش مصنوعی: باید بگویم چیزی که تو می‌گویی، زینت و زیبایی ندارد و فقط تزویر و فریب است.

هوش مصنوعی: هرگز نباید از کمک و شایستگی خود شرمنده باشی و باید به آن افتخار کنی.

هوش مصنوعی: بی‌توجهی به عمق مسائل باعث می‌شود که گنجینه‌های پنهان و ارزشمند از دید ما دور بمانند.

هوش مصنوعی: سخنان و حرف‌های تو همچون نوشیدنی‌ خوشگوار است و معانی‌ که در آن نهفته، به آن طعمی خاص و دلپذیر می‌بخشد.

هوش مصنوعی: قبل از خط تو، اگر زندگی تبسم کند، نه این دنیا به خودی خود وجود دارد و نه زندگی شیرین است.

هوش مصنوعی: می‌خواستم بگویم که در صحبت‌های من و تو هیچ نشانه‌ای از تسلیم و انحطاط به چشم نمی‌خورد.

هوش مصنوعی: خرد به من گفت که سکوت کن، تو کیستی که این‌طور با شوق و شوق‌زدگی صحبت می‌کنی؟

هوش مصنوعی: اگر شیر قوی و استوار نباشد، ممکن است در برابر مشکلات و سختی‌ها تسلیم شود و در آن صورت، از شیر واقعی و شجاع خبری نخواهد بود.

هوش مصنوعی: به کارهای او دست نکش و به دنبال کار خودت برو. مراقب باش!

هوش مصنوعی: اگر آسمان به رنگ فیروزه‌ای باشد، مانند نگین در یک انگشتر می‌شود.

هوش مصنوعی: تو به اندازه‌ای زبده و ماهر هستی که حتی حیله‌های کبک و حمله‌های شاهین در برابر تو چیزی نیستند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که هیچ فرصتی برای انجام کارهای غیر ممکن نیست، با دامن خود همیشه به انتقام توجه کن.

هوش مصنوعی: آتش یاد تو باعث شده تا به جواب آفرینش خود بپردازم.

هوش مصنوعی: با دقت و تأمل، شعرهایت را تحت تأثیر قرار داده‌ای و این باعث شده که شهرت دیگران در نظر تو پررنگ‌تر شود.

هوش مصنوعی: کسی مانند تو که استعداد و توانایی‌اش را داشته باشد، وجود ندارد تا با موهبتش زندگی‌ات را زیباتر کند. از آنچه که به دست آمده، باید استفاده کرد تا به خواسته‌هایت دست یابی.

هوش مصنوعی: در گذشته، حضور افرادی مانند تو باعث شده که زمان به اوج شکوفایی خود برسد و آسمان به آرامش و سکون دست یابد.

هوش مصنوعی: من گفته بودم که خودم صحبت نکنم، اما آن تصمیم به من فشار آورد و مرا در تنگنا قرار داد.

هوش مصنوعی: این دو بیت را در دل نگه نمی‌دارم، زیرا بار سنگین غم و ناتوانی من را می‌فشارد.

هوش مصنوعی: ای دوست، ما در مدت زمان کوتاهی بر سر دست و دل بازی و بخشش با هم گپ زده‌ایم و سخن گفته‌ایم.

هوش مصنوعی: او به راحتی در مورد شعر من و شعار تو سخن می‌گوید، همان‌طور که نمی‌توان سحر را مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: تا وقتی که تو در زندگی نیستی، زمانه از خیر و خوشی و دین خالی است.

هوش مصنوعی: هرگز در مورد یتیمان کوتاهی نکنید و همیشه به آینده و نتیجه کارهای خود توجه داشته باشید.

هوش مصنوعی: در روزهای دی وقتی که تو دور بودی، هم همان زمان برای تو چالشی بود و هم باعث آرامش.

هوش مصنوعی: از گوشه‌های آشیانهٔ مقدس، عقل روشن شما را مشاهده کرده و روحی پاک در کنارتان است.

هوش مصنوعی: عقل گفت که کلیم (موسى) فرزندش را دارد، ولی روح گفت که مسیح به پدرش مرتبط است.

هوش مصنوعی: صبر کن تا نتیجهٔ آفرینش به تو نشان دهد که تقدیر چگونه سمت چپ و راست را از هم تفکیک می‌کند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که در دنیای امور و اتفاقات، چگونه می‌توان تغییرات و تحولات را مشاهده کرد. به ویژه اشاره دارد به اینکه حتی شرایط سخت و دشوار نیز می‌تواند به جایی برسد که در آن چیزها به شکل جدیدی نمایان شوند.

هوش مصنوعی: تا ببینی که چطور آسمان با عظمت و بلندی، از نور چهره‌اش عقب‌نشینی می‌کند.

هوش مصنوعی: در بهار، طبع جوانی سرشار از شادابی و نشاط است و این طراوت به زندگی تزریق می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر تو در نگاه خود این دوران را نمی‌بینی، پس با چشمان خود به آن نگاه نکن.

هوش مصنوعی: بگذار تا این موجود نازک‌دل و ظریفی که به سرنوشت آسمانی وابسته است، در محیطی پایدار و جاودانه قرار گیرد.

هوش مصنوعی: منتظر بمان تا بر اسب سریع کلام، سخن را به بیان آورند و نفس گوینده‌اش را به زیور بیان بیارایند.

هوش مصنوعی: بگذار تا در کنار هم، زیبایی زلف‌های پر پیچ و خم را از چهره‌ی گل نسرین تشخیص دهد.

هوش مصنوعی: حتی اگر صد قرآن بر آنها تأثیر بگذارد، هیچ چیزی در خم آسمان او نمی‌تواند با آن برابری کند.

هوش مصنوعی: در باغ طبیعی خود، او را از دیگران جدا نکن و به او لقب نازل نده.

هوش مصنوعی: چون به او بنگری، دنیا از تو گرفته می‌شود و تمامیتش را در خود می‌فشرد.

هوش مصنوعی: او کسی است که در برابر ساخت و سازهایش، برخی هنوز در قید و بند و محدودیت‌ها هستند.

هوش مصنوعی: از زمان عهده‌اش، به دور مهد او، مکان تأیید و آرامش او آماده شده است و زمانی که به خواب می‌رود، کنار او قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: عاشقی در حال یادگیری و درک عشق است، اما محبوب او هنوز در مرحله‌ی اولیه‌ی وجود خود قرار دارد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که روح در بدن وجود دارد، زندگی ادامه دارد و تا زمانی که گنجینه‌ای وجود دارد، دستگاه‌ها و ابزار لازم هم به کار می‌روند.

هوش مصنوعی: جان پاک تو که منبعی از معناست، در مکان اندوه و غم هرگز ناخوش و حزین نماند.

هوش مصنوعی: شما و بهترین‌های شما هر دو تحت حمایت حافظ و معین هستید.