شمارهٔ ۱۷۴

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که محبوبم از غم و اندوه من بی‌خبر است، انگار نه تنها به من توجهی ندارد، بلکه حتی خواب هم نمی‌بیند که به یاد من بیفتد.

هوش مصنوعی: هر لحظه شب من تاریک‌تر می‌شود، ای خدا، انگار که برای من سحر و صبحی وجود ندارد.