شمارهٔ ۸۸

اثیر اخسیکتی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۸

امید وصل غم روز هجر چون شب شمع

ز سوز سینه لبم خشک و دیده تر دارد

امید وصل ز دل پرس و درد هجر ز جان

که هر کسی ز غم خویشتن خبر دارد

به ذوق جان سخن تلخ تو خوش است ز قند

از آنکه بر لب شیرین او گذر دارد

اگرچه بس خوش و شیرین بود شکر لیکن

حلاوت لب تو لذت دگر دارد

شمارهٔ ۸۷: مشتری غاشیه‌ی مهر تو بر دوش کشد شمارهٔ ۸۹: جور تو گر عنان بجنباند

اطلاعات

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 4

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

امید وصل غم روز هجر چون شب شمع

ز سوز سینه لبم خشک و دیده تر دارد

هوش مصنوعی: در انتظار وصال معشوق، غم دوران جدایی مانند شمعی در شب، دل مرا می سوزاند. این سوزش باعث شده که لبانم خشک و چشمانم پر از اشک باشد.

امید وصل ز دل پرس و درد هجر ز جان

که هر کسی ز غم خویشتن خبر دارد

هوش مصنوعی: امید به وصال محبوب را از دل بپرس و درد جدایی را از جانت، زیرا هر فردی از غم‌های خود آگاه است و خبر دارد.

به ذوق جان سخن تلخ تو خوش است ز قند

از آنکه بر لب شیرین او گذر دارد

هوش مصنوعی: با کمال میل! این عبارت به این معناست که شخص از شنیدن سخنان صادقانه و تلخ، خوشحال می‌شود، زیرا به عشق و محبت حقیقی او برمی‌گردد و لطافت آن را در دلش حس می‌کند.

اگرچه بس خوش و شیرین بود شکر لیکن

حلاوت لب تو لذت دگر دارد

هوش مصنوعی: با اینکه شکر بسیار خوشمزه و شیرین است، اما لطافت و شیرینی لب‌های تو لذتی متفاوت و ویژه دارد.