شمارهٔ ۸۷

هوش مصنوعی: کسی که عاشق توست، بار عشق تو را به دوش می‌کشد و آسمان هم بر گردن دارد پیمان عشق تو را.

هوش مصنوعی: صدای دلنشین تو آن‌قدر تاثیرگذار است که حتی دل سنگی کوه را نرم و داغ می‌کند و به بیان احساسات وادار می‌سازد.

هوش مصنوعی: سوگ و اندوهی که بر دل دشمن تو سایه افکنده، مانند پرده‌ای از ابرهای طلایی بر دل شب است که به آرامی از آن عبور می‌کند.

هوش مصنوعی: عقل به اندازه‌ای که به تو تعلیم داده شده، عمل می‌کند وگرنه تقدیر و سرنوشت، کارهایی را که فراموش کرده‌ای، انجام می‌دهد.

هوش مصنوعی: ماه به خاطر دستور تو، که از زیر پوشش زیبا و مجلل آن می‌درخشد، به صدای ساز تو توجه می‌کند.

هوش مصنوعی: دشمن می‌گوید که من و سپس مانند تمام نادان‌ها، شب را به دوش می‌کشد و تا سر مستی می‌برد.

هوش مصنوعی: کسی که حقیقتاً قدرت و شجاعت دارد، نیازی به فخر کردن و بزرگ‌نمایی ندارد. او نمی‌تواند خود را به کسی شبیه کند که فقط به لاف زدن و به نمایش گذاشتن توانایی‌هایش می‌پردازد. در واقع، آن که واقعاً قابل است، نیازی به نشان دادن برتری خود به دیگران ندارد.