شمارهٔ ۷۶

هوش مصنوعی: دوستی دارم که همیشه با من است، اما با رفتار نادرستش به من آسیب می‌زند و از میان تمام دوستانم، بیشتر از همه به من دلخوری می‌دهد.

هوش مصنوعی: رنگ زخم و رنج، زیبایی‌های موهای او را به واقعیت تبدیل کرده و من از آن دماغ که بوی صداقت و وفا را می‌دهد، احساس غم و نگرانی می‌کنم.

هوش مصنوعی: او گفت که عاشقان از دیدن وضعیت ما کمبودی نمی‌بینند، خوب می‌دانند که این حرف‌ها به کجا می‌انجامد.

هوش مصنوعی: زلفین او نمایانگر زیبایی‌هایش است و مژگانش مانند شحنه‌ای است که از هر کسی که در این دنیا از جفا و بدی صحبت می‌کند، محافظت می‌کند.

هوش مصنوعی: من در مسیر خود به بن‌بست رسیده‌ام، آنچنان که داستان ظلم او مرا به سوی آسمان می‌برد.

هوش مصنوعی: ای دل زیبا، چند بار می‌خواهی شکایت کنی؟ چرا که هر چه می‌کنی، اکنون درد و رنج تنها تو را می‌برد.