شمارهٔ ۱۸۷

هوش مصنوعی: دل من خیلی غمگین و زخمی شده است، من به تو هشدار دادم که دیگر بیش از این آن را آزار ندهی.

هوش مصنوعی: دل من مثل شیشه‌ای نازک است و غمت مثل سنگی است که به راحتی می‌تواند آن را بشکند، پس چطور می‌توانی این کار را کردی؟

هوش مصنوعی: وقتی خود را به دست مشکلات و سختی‌ها سپردی، نمی‌توانی به راحتی بر آنها تسلط پیدا کنی.

هوش مصنوعی: شگفت‌انگیز است که در جایی که شیران خون‌ریز زندگی می‌کنند، تو به جلب توجه و آرامش چشم میش پرداخته‌ای.

هوش مصنوعی: تو مانند خورشید هستی و در دل من دلی پر از غم دارم، با ویژگی‌هایی همچون ماه که بر منتاب است.

هوش مصنوعی: ابتدا خوشی و شادی را پیشکش کردم، اما خیلی زود دلت را به غم سپردی.

هوش مصنوعی: این جان به زودی از غم خودش رهایی پیدا کرده است.

هوش مصنوعی: خودت را به درد و رنجی که به وجود آورده‌ای عادت بده و با آن کنار بیایید، زیرا این وضعیت نتیجه‌ی اعمال خود توست.

هوش مصنوعی: شبی از شادی و خوشی، خیال تو همچون نسیم به سرم آمد و فکر مرا به هم ریخت.

هوش مصنوعی: زمانی که به شخص محبوب خود نزدیک شدی، دیگر نگران چیزی نیستی و به طرز دلنشینی خود را نشان می‌دهی.