شمارهٔ ۹۹۱

هوش مصنوعی: من به اندازه‌ای مقابل دروازه‌ی میخانه سر فرود می‌آورم که بالاخره بتوانم به مقصد نهایی‌ام برسم.

هوش مصنوعی: هرگز از صفوف مسجد جلو نرفته‌ام؛ حتی یک قدم هم برای اینکه به جلو بروم تلاش نکرده‌ام.

هوش مصنوعی: به یاد تو در دل من جاری شد و من بی‌خبر از آن، شب را به روز می‌آورم و گوش به آوازها می‌سپارم.

هوش مصنوعی: هر بار که به کوی دوست می‌روم، خواب و آرامش به من اجازه نمی‌دهد که قدمی دیگر بردارم.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر عشق به من طعنه‌ای بزنی، بدان که این درد و غم که دارم، از توست و من آن را به دل خود می‌زنم.