شمارهٔ ۹۲۳

هوش مصنوعی: عاشق به راحتی جانش را فدای عشق می‌کند، همان‌طور که شمع در حال سوختن و در آستانه‌ی نابودی، باز هم با خنده و لطافت می‌درخشد.

هوش مصنوعی: من چگونه می‌توانم زخم‌های پنهانی که دارم را به دیگران نشان دهم؟ حتی اگر من درخشان و روشن باشم، زخم‌هایی که در درونم هست، مثل پیکان از استخوانم بیرون می‌آید، درست مانند شعله‌ای که از شمع بلند می‌شود.

هوش مصنوعی: در اثر شگفتی و حیرت، مانند یک نخل در بیابان می‌سوزد و دیوانه‌ای که به عشق او دچار سردرگمی شده است، مانند شمعی روشن می‌شود و سر برمی‌آورد.

هوش مصنوعی: اگر آتش درون من نتواند در آب خاموش شود، در جگرم از اشک گرمم به طور مداوم طوفانی به‌پا می‌شود مانند شعله‌ی شمع.

هوش مصنوعی: دل غمگین و بی‌روح به تازگی جانی دوباره می‌گیرد وقتی که باد بر تن گل می‌وزد. اما او به مانند شمعی است که با آتش زندگی‌اش مواجه می‌شود تا به حیاتش ادامه دهد.