شمارهٔ ۹۲۰

هوش مصنوعی: دل من با وجود غم‌هایم روشن شده است، چرا که وجود من همچون آینه‌ای است که از فروغ سختی‌ها و تجربیات گذشته‌ام روشنایی می‌گیرد.

هوش مصنوعی: سگ آن مرد رند و آزادمنش، که در بارگاه شاهی زندگی می‌کند، از جنس سفال است، اما جام زر او نمایانگر مقام و ویژگی‌های خاص خود است.

هوش مصنوعی: من آن‌قدر بیمار و ناامید شده‌ام که بدنم دیگر به‌قدری بی‌حال و ضعیف است که هیچ درد و رنجی به آن افزوده نمی‌شود.

هوش مصنوعی: اگر کعبه در دل تو را نپذیرد، به او نگو که در را به روی من باز کند. تو خودت ای کعبه دل‌ها، در درونت مرا بپذیر.

هوش مصنوعی: در انتها، کسی که با تو مانند چوب بازی چوگان برخورد کرده و خود را برابر تو قرار داده است، در نهایت از میدان خارج می‌شود.

هوش مصنوعی: از شدت عشق و شوقی که در دل دارم، همچون گلی که در آتش می‌سوزد، با عشق و شادی به تو نزدیک می‌شوم و می‌کوشم تا شگفتی و زیبایی قلبم را به نمایش بگذارم.

هوش مصنوعی: به کسی که به دنبال وصال معشوق است، توصیه می‌شود که به خط سبز او امید نبندد، زیرا لب او به مانند طوطی فقط زیبایی‌های خود را به نمایش می‌گذارد و چیزی از شیرینی عشق را نخواهد بخشید.