شمارهٔ ۸۶۰

هوش مصنوعی: به خاطر خدا در آرزوی تو سوختم، دیگر مرا نسوز، زیرا حسرت من مانند شمعی است که از سوختن آن به خود می‌سوزد.

هوش مصنوعی: این بیت به بیان احساسی عمیق و دردآور می‌پردازد. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به حال او نخندد و با رفتار خود بر درد و غم او نیفزاید. او به محبوب هشدار می‌دهد که اگر نمی‌تواند به او کمک کند و مرهمی بر دل شکسته‌اش نگذارد، بهتر است که دست کم دردی به او نرساند. در واقع، شاعر به احساس بی‌رحمی و بی‌توجهی محبوبش اشاره کرده و از او می‌خواهد که حداقل با خنده و شوخی‌هایش بر آتش درون او نپاشد.

هوش مصنوعی: اگر به آشنایی من توجه نکنی، مانند بیگانگان با من رفتار می‌کنی. دیگر بیش از این مرا آزرده نکن و از کلمات تند و گزنده‌ات نسبت به من بپرهیز.

هوش مصنوعی: اگر در دل تو اندیشه‌ای وجود دارد که مرا ناراحت و دلتنگ می‌کند، مانند شمعی که در حال سوختن است، لطفاً به خاطر دشمنان بداندیش من، این اندیشه را در دل نپروران.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر عشق مجازات من مانند آهویی سزای آتش تو هستی، خودت را بسوزان؛ زیرا من از ظلم و ستم این دوران نمی‌سوزم.