شمارهٔ ۵۷۸

هوش مصنوعی: آسمان که نور خورشیدش از بالا می‌تابد، به خاطر گفتگو و معاشرت با رندان هر لحظه در حال سوختن و در آتش عشق است.

هوش مصنوعی: نور و درخشش حکومت مانند برق و سریع می‌گذرد، در حالی که چراغ کسانی که در گوشه‌نشینی به صبح و شام می‌گذرانند، همیشه روشن می‌ماند و می‌سوزد.

هوش مصنوعی: ای دل، هرگز در آرزوی وصال غصه نخور و زبانت را به خیال بافی مشغول نکن، زیرا که در این فکر نابخردانه، مانند شمعی که در مجلس می‌سوزد، به زودی تمام می‌شوی.

هوش مصنوعی: اگر عزیزم، اگر هم من را بی‌اعتنا ببینی، از این در می‌گذرم، زیرا همه چیز، از خاری که آزار می‌دهد تا گلی که زیباست، در آنجا به آتش می‌سوزد.

هوش مصنوعی: زیبایی آتشین او را مشاهده کن و از اهل دل نپرس که کدام یک از دل و جانت بیشتر می‌سوزد.