شمارهٔ ۵۶۷

هوش مصنوعی: اگرچه در روز وصال، اشک شوقی ز چشمانم ریخت و این لحظه برایم دردآور بود، اما خوشحالم که دیگر به دنبال آب و آرامش نخواهم بود.

هوش مصنوعی: هر کسی که برای سجده و عبودیت به خانه خدا می‌رود، اگر از در تو (پروردگار) به سنگ بزند و ناامید برگردد، نشان‌دهنده ناتوانی اوست.

هوش مصنوعی: عشق در ابتدا از ظواهر و ظاهرسازی‌ها آغاز می‌شود، اما در واقع تمامی حقیقت‌های موجود در این ظواهر نهفته است.

هوش مصنوعی: وقتی که به تو اقرار کنم، می‌ترسم که این راز را به باد دهد، مانند شمعی که در حال افشا شدن است.

هوش مصنوعی: دلِ رقیب چقدر از درد و اندوه من می‌سوزد، جای تعجب نیست که حتی سنگ سخت نیز از این آتش احساسی ذوب شده است.

هوش مصنوعی: سر نیاز به پای تو گذاشتم و چون ناز تو را در خود جا نمی‌داد، به نیاز و درخواست آمدم.

هوش مصنوعی: دوست و معشوقم از خانه خارج شده و دیگر به سمت من نیامده است. حالا که دوباره به یادش افتاده‌ام، بی‌تاب و دل‌نواز به سویش می‌روم.