شمارهٔ ۴۶۱

هوش مصنوعی: گروهی در کنار تو مشغول نوشیدن می‌باشند و گروهی دیگر در بیرون به سخنانی گوش می‌دهند.

هوش مصنوعی: من خود را فدای کسی می‌کنم که وقتی از دور به او نگاه می‌کنم، خیال بوسه و آغوشش در ذهنم می‌آید.

هوش مصنوعی: من از این بت‌های سنگدل، که با سکوت خودم را آزار می‌دهند، آه و ناله می‌کنم.

هوش مصنوعی: من همان شهیدی هستم که در خون خود غوطه‌ورم و مانند مگس، گروهی از فرشتگان بر سر من جمع می‌شوند.

هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توان باور کرد که در معشوقان، وفاداری وجود ندارد. ای دل آرام بگذار که از فراموشی تو درد نکشم.