شمارهٔ ۳۷۱

هوش مصنوعی: من در غم و اندوه به سر می‌برم و یارم باعث زندگی‌ام است. در حالی که بخت من دچار خواب و ناآگاهی است، سرنوشت در حال نزدیک شدن به من است.

هوش مصنوعی: خورشید به خاطر حال و روز تو رنگش تغییر کرده و نشان از بیماری تو دارد؛ بر زمین افت و خیز می‌کند که بیانگر شدت بیماری‌ات است.

هوش مصنوعی: وقتی تو از من دور باشی، دیگر نیستی که در کنارم باشی. سگی که در کنار من است، دچار غم و اندوه می‌شود و شب‌ها در رنج و عذاب به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: چشمانت مثل تیرکمان نازک، غمزه‌ای را به سمت چپ نشان داد و سپس به سمت راست به ما زد. اما هنوز آن دلبر در رفتار خود حالتی فریبنده و بازیگوش دارد.

هوش مصنوعی: بسیاری از لاله‌های زیبا که به خاطر غم تو پژمرده و بیمار شده‌اند، چهره‌شان زرد و متاثر است و رنگ صورتشان مانند خون گل انار است.

هوش مصنوعی: مرا از شراب عشق به وجد آور، زیرا در این روز قیامت، حالتی که به من دست داده، از حالت هوشیاری بهتر است.

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف دلسوزی و غم در عشق می‌پردازد. شاعر درباره‌ی یک گوزن زیبا و شاداب صحبت می‌کند که در حالتی ناشی از عشق دردمند است. این گوزن که به دنبال آزادیش است، از درد و رنجی که می‌کشد، با خبر است. Oh، این گوزن زیبا و شکوه‌مند در واقع به نوعی نشان‌دهنده‌ی روحی سرزنده و لطیف است، اما در عین حال نشان می‌دهد که وابستگی و وضعیت کنونی‌اش به او لطمه می‌زند. عشقش او را رنجور کرده، اما ظاهراً به این درد عادت کرده و به نوعی زندگی را ادامه می‌دهد.