شمارهٔ ۳۰۷

هوش مصنوعی: ای محبوبی که هیچ کس در دنیا به زیبایی تو نمی‌رسد، زیباتر از چهره تو در این زندگی وجود ندارد.

هوش مصنوعی: تیر زخم تو مرا کشته و استخوان‌هایم را به رنگ سفید درآورده است. من از این به بعد نشانه‌ای از خود ندارم.

هوش مصنوعی: شیرین داستانی است که هرچقدر نیز که کوه‌کن تلاش کند، باز هم داستان او فقط یک افسانه به شمار می‌آید.

هوش مصنوعی: هرچند که با پای برهنه به دنبال تو می‌روم، اما هیچ‌گونه نوازشی از سویدای محبت نمی‌یابم.

هوش مصنوعی: در حال سجده کردن، فروتنی و مستی بهانه‌ای برای من است، اما از این بهتر این است که به خاطر ساقی، به سجده بیفتم، زیرا چیزی بهتر از آن وجود ندارد که به خاطرش به سجده بروم.

هوش مصنوعی: من از بذر و بهشت خسته‌ام و فریب آدمیت چندان برایم جالب نیست؛ دل من به دنبال لذتی از آب و دانه نیست.

هوش مصنوعی: اگر مسیحی به آسمان برود، بگو که ما تمایلی به ترک این درگاه نداریم.