شمارهٔ ۲۶۶

هوش مصنوعی: شبی که بی تو در این دنیا تنها و خسته بودم، به قدری طولانی و دردناک بود که انگار هزار سال سپری شد.

هوش مصنوعی: تنها با آمدنت و دادن زندگی از اتصال با تو، می‌توانم از ناراحتی دوری از تو که تمام عمرم را پر کرده است، رهایی یابم.

هوش مصنوعی: من از حال خودم در غیاب تو بی خبر بودم، حال که رفته‌ای خودت بگو که بر من چه گذشت.

هوش مصنوعی: دوست عزیز، لطفاً به من نصیحت نکن که من به شدت تشنه‌ام و نمی‌توانم از چشمه زلالی که پیش رویم است، بگذرم.

هوش مصنوعی: از شانس بد، چه غافلانه خوابیده‌ایم، در حالی که زمان جدایی سپری شد و شب وصال از دست رفت.