شمارهٔ ۱۳۶۱

هوش مصنوعی: ای تو که از جان من عزیزتر و زیباتر از پری‌ها و حوری‌ها هستی، چه بگویم درباره‌ات؟ هر چه درباره‌ات بگویم، از جان من هم عزیزتر و بهتر است.

هوش مصنوعی: هر زمان که آب حیات در جلوی چشمانم قرار دارد و تو در آنجا به آرامی قدم می‌زنی، جان من از دیدن تو و آب حیات، تحت تاثیر قرار می‌گیرد و شاداب می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر از لعل سرخ یک جرعه نوشی، می‌توانی خاک مرده را به آتش بکشی و خون را در رگ‌های بی‌جان به جوش بیاوری.

هوش مصنوعی: تو به ما جام زیبا و زرینی دادی و از دل خود خون ریختی، ای دختر زیبا، تو با هر کس رنگ و حال متفاوتی داری.

هوش مصنوعی: گاهی با نگاهی مهربانانه به کسی می‌نگری، در حالی که خودت مست و غافلی. این نگاه از روی بزرگواری و لطف توست که او را به سوی خود می‌کشاند.