شمارهٔ ۱۳۳۳

هوش مصنوعی: هیچ کس نمی‌تواند دل سبک و شاداب خود را با غم و اندوه دیگران سنگین کند، همان‌طور که دریای عمیق نمی‌تواند با یک قطره آب خالی شود.

هوش مصنوعی: تو در واقع جوانه‌ی زیبایی هستی، اما نه به آن اندازه که بتوانی دل‌های مردم را تسخیر کنی و از دل‌های پر از درد و زخم، خارها و ناراحتی‌ها را بیرون کنی.

هوش مصنوعی: چرا خضر همیشه در مورد چشمه حیوان صحبت می‌کند و از آن خبر می‌دهد، در حالی که کسی نمی‌داند آن لب میگون چه سرنوشتی دارد؟

هوش مصنوعی: عاشق نمی‌تواند به وصال محبوبش دست یابد مگر اینکه سرنوشت و روزگار تغییر کند و شرایط برای او مهیا شود.

هوش مصنوعی: چشمم از شدت گریه برای مردم خالی است، زیرا کسی در میانهٔ جیحون خوابش برود.

هوش مصنوعی: ای هم‌نفس، بپرس حال مرا چرا خود را بی‌دلیل نگران می‌کنی.

هوش مصنوعی: نشسته‌ام و با این همه غم، اگر کسی در دور و برم داستان مجنون را بگوید، انصاف نیست که او از درد من بی‌خبر باشد.