شمارهٔ ۱۲۹۱

هوش مصنوعی: دیشب تو آن‌قدر در نظر زیبا بودی که مانند گلی درخشیده‌ای. من اما، تمام شب با دل‌سوخته‌ای به تو فکر می‌کردم.

هوش مصنوعی: تو از مکتب برمی‌گشتی و ما به خاطر ناز و نازک‌خیالی‌ات تو را به شدت می‌کشتیم، گویی همه چیز عشق را از تو آموخته بود.

هوش مصنوعی: در چشم من، اشکی شبیه به خون دل فرو ریخته، همچون سوسن بیافتاده است. این اشک، نشانه‌ی عشق و فراق من است که به خاطر تو، بر دل من نشسته است.

هوش مصنوعی: از ناراحتی می‌سوزم که تمام زخم‌ها بر من نازل شده‌اند؛ مانند تیری که برای شکار آماده کرده‌ای، اما به خودم شلیک شده است.

هوش مصنوعی: به تو گفتم که از خوبان دوری کن و مواظب باش، در روزی که هنوز زیبایی‌ات را نفروخته بودی.