شمارهٔ ۱۲۵۳

هوش مصنوعی: آتش سیاهی که از دلم برمی‌خیزد، مانند نهالی در سرزمین امنی رشد کرده است. حالا این آتش را نگاه کن که از چه جایی شعله‌ور شده است.

هوش مصنوعی: من به شدت مسحور وصل تو هستم و از حالتی که فکر نمی‌کنم کاملاً غافل شده‌ام. اشک‌های حسرت از چشمانم ریخته و تا دامنم رسیده است.

هوش مصنوعی: جز چشمان دل او که همچون آینه است، جایی برای نمایاندن وجودش نیست. زیرا من او را در دل خود دیده‌ام و هر بار که به او نگاه می‌کنم، از چشمانم تصویرش را می‌بینم.

هوش مصنوعی: اگر دهانم را بر روی آه و ناله ببندم، از درز سینه‌ام آتشی بلند و شعله‌ور به چشم می‌خورد که از چاک پیراهنم بیرون می‌زند.

هوش مصنوعی: شخصی که دچار شور و شوق است، چگونه می‌تواند خودش را کنترل کند در حالی که دیشب در حال رقص و شادی بوده و با کسی که در آن لحظه نزدیکش بوده، دست به گردن انداخته است.