شمارهٔ ۱۲۲۲

هوش مصنوعی: هرگز از بی‌محلی و ناراحتی او دلگیر نمی‌شوم تا زمانی که زنده‌ام، و وقتی بمیرم، برای او جانم را فدای او می‌کنم.

هوش مصنوعی: گل زیبایی که در مسیر من قرار دارد، به اندازه‌ی هزار خار، سوزن درد را به من هدیه می‌کند؛ اما من با اشک‌هایم، خارهایی را که برای او رفته‌ام، کم رنگ می‌کنم.

هوش مصنوعی: من از عمر بی‌وفای خودم در تعجبم که چگونه به خاطر وفاداری به او کشته شدم.

هوش مصنوعی: نیازی به طواف کعبه نداریم، چرا که میکده می‌تواند صفای کعبه را به ما بدهد. به این معنا که جاذبه و زیبایی عشق و سرمستی در میکده از خود کعبه نیز بیشتر است.

هوش مصنوعی: در جهانی که ثروت و دارایی اهمیت زیادی دارد، جاه طلبی و فریب کاری همچون یک اژدها می‌تواند به نابودی کائنات منجر شود. در این عالم، تنها به دنبال مال و منال بودن و پرستش آن، انسان‌ها را به بیراهه می‌کشاند.

هوش مصنوعی: می‌دانی که دل مثل پرنده‌ای در نگرانی و آشفتگی است، و این نگرانی به خاطر کسی است که ممکن است به خاطر او جان بدهد.

هوش مصنوعی: آشنا شدن و یاری کردن از سختی‌های او به عهده‌ی کسی است که به خوبی او را می‌شناسد، اما فردی که از او بیگانه است هیچ‌گاه نمی‌تواند به درستی با او ارتباط برقرار کند.